Κυριακή 1 Μαΐου 2011

Οντισιον, το ανάγνωσμα





Οντισιόν; Ευχαριστώ δεν θα πάρω

Η ακρόαση (οντισιόν στην καθομιλουμένη) κράτησε απ’ το πρωί ως το βράδυ. Άρχισαν να μαζεύονται ενδιαφερόμενοι απ’ τις 8 πουρνό πουρνό και στις 9.30 το εσπέρας ο σκηνοθέτης έβλεπε, ακόμα έβλεπε υποψήφιους. Απόκαμε ο δυστυχής κι αυτός αλλά και οι ηθοποιοί που περίμεναν στο πεζοδρόμιο όλη μέρα εξοντώθηκαν κυριολεκτικά κι όταν έφτασαν στην πολυπόθητη στιγμή και δεν είχαν ούτε το κουράγιο, ούτε τη διάθεση να δείξουν τι μπορούν και τι αξίζουν.

Ταπεινωτική διαδικασία

Δυσάρεστα πράγματα. Πολύ δυσάρεστα. Ταπεινωτική διαδικασία για έναν ηθοποιό η οντισιόν. Και καθόλου δίκαιη. Για πολλούς λόγους. Πρώτα πρώτα είναι άδικη γιατί τις πιο πολλές φορές ο σκηνοθέτης έχει εκ των προτέρων καταλήξει σε επιλογή αλλά θέλει να δει κι άλλους μήπως και του «κάτσει» κάτι καλύτερο. Δεύτερο είναι άδικη επειδή οι πιθανότητες είναι πολύ μικρές. Ακόμα δηλαδή και αν ο θιασάρχης δεν έχει καταλήξει, η προσφορά είναι τόσο μεγάλη και οι ρόλοι τόσο λίγοι που είναι ματαιοπονία να τρέφεις ελπίδες. Μια άλλη αδικία είναι αυτό που σημείωσα πιο πάνω, πως όταν μετά από πολύωρη εξουθενωτική αναμονή, τρακ και αβεβαιότητα για τον ηθοποιό φθάσει επιτέλους η ώρα της κρίσεως , όποιο ταλέντο, ικανότητα, προετοιμασία τον έχει εγκαταλείψει. Για ηθοποιούς μιλάμε κι όχι για οικοδόμους, που έχουν άλλο αντικείμενο κι άλλες αντοχές… Κακό πράγμα η Οντισιόν, κακό και άσκοπο. Μοναδική ελπίδα, αλλά, δυστυχώς ελπίδα φρούδα…

Τα ποσοστά τις καταδικάζουν

Χάνει τον αυτοσεβασμό του ο ηθοποιός, μειώνεται η αξιοπρέπεια του, χάνει απ’ την αξία του. Πρέπει να γίνει κοινή πεποίθηση πως οι οντισιόν δεν βοηθάνε κανένα. Δεν βρίσκει ο ηθοποιός δουλειά απ’ τις οντισιόν. Αν βάλουμε κάτω τις στατιστικές θα δούμε πως το ποσοστό που βρίσκει δουλειά, που επιλέγεται για να εργαστεί σε κάποιο θίασο, με όποιο καθεστώς οικονομικής απολαβής, είναι απειροελάχιστο. Η ωφέλεια των οντισιόν είναι πως θρέφεται η εξουσιαστικότητα των σκηνοθετών που πολλοί, πολλές φορές ξεπερνούν τα όρια.

Σεβασμός εκατέρωθεν

Και πως θα βρούμε δουλειά; ρωτάει ανήσυχος ο ηθοποιός, όταν του αποκλείεις τις οντισιόν. Αυτός που διαγράφει τις οντισιόν – εγώ εν προκειμένω- δεν είναι απαραίτητο να έχει εναλλακτική λύση για το επαγγελματικό πρόβλημα του ηθοποιού. Έτσι και εγώ δεν έχω. Αόριστα, συστήνω στους μαθητές μου «να αναλάβουν πρωτοβουλίες και να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους», χωρίς να ξέρω τι ακριβώς τους συστήνω. Γίνομαι ενοχλητικά επίμονος στις παροτρύνσεις μου να διαγράψουν απ’ το τεφτέρι των προσδοκιών τους τις οντισιόν και κάποιοι θυμώνουν που τόσο τελεσίδικα τους αποκλείω την βασικότερη των ελπίδων τους. Μπορώ ωστόσο να σημειώσω πως τα διάφορα site με καταλόγους ηθοποιών, με βιογραφικά και φωτογραφίες είναι μια λύση πολύ προτιμότερη απ’ το στήσιμο έξω απ’ την κλειστή πόρτα της ακρόασης. Βλέπει ο ενδιαφερόμενος σκηνοθέτης και επιλέγει. Πολιτισμένα και με σεβασμό στον καλλιτέχνη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: